شهر زابل تا پایان سال  1385 داراي 329317 نفر جمعيت   مي باشد .سيستان امروزي قسمت شمالي استان را در بر مي گيرد . در كتاب اوستا ،‌سيستان يازدهمين سرزميني است كه « اهور مزدا » آفريده است . همچنين زادگاه رستم قهرمان حماسي شاهنامه است . مورخين بناي سيستان را به گرشاسب نسبت داده اند كه نام « زرنگ » را بر آن نهاده و اكنون به زابل تغير نام داده است . 

سيستان دوره هاي گوناگوني را پشت سرگذاشته و آثار تاريخي بجاي مانده ذيل به خوبي نمايانگر اين و اقعيت است:‌

::  كوه خواجه : به ارتفاع تقريبي 900 متر مانند جزيزه اي در وسط درياچه هامون قرار گرفته است . بالاي اين كوه آثار آتشكده و كاخ عظيمي نمايان است كه آن را به دوران اشكاني و ساساني نسبت مي دهند.

::  شهر سوخته :   مجموعه اي از تپه هاي باستاني كه در فاصله 56 كيلو متري زابل به زاهدان واقع شده است . شهر سوخته در حدود2200 تا 3200 سال قبل از ميلاد بزرگترين شهر و مركز تمدن در دنياي شرق بوده و سفالهاي مكشوفه موجود ، دورة تمدن اين تپه را به عهد برنز مي رساند .

ديگر آثار باستاني و جاذبه هاي ديدني زابل عبارتند از :   قلعه سام ،‌مناره قاسم آباد ، آتشكده كركوي ، درياچه هامون ، چاه نيمه 

بازگشت